Shotokan Karate

SHOTOKAN

To jeden z najbardziej popularnych stylów Karate. Jest stylem tradycyjnym wywodzącym się z okinawskich sztuk te.

Twórcą stylu Shotokan jest okinawski mistrz Gichin Funakoshi (1868-1957), uczeń Yasutsune Itosu i Yasutsune Azato. Popularyzator Karate na Okinawie i w Japonii, znany jako twórca-ojciec całego karate (właśnie styl Funakoshiego nazwano później Shotokan, mimo tego że w ciągu całego życia Funakoshi nauczał po prostu „karate”, nie wyróżniając żadnego stylu). Ten wybitny japoński mistrz, upowszechnił okinawski system walki w Japonii i stworzył z niego sztukę walki, uporządkował, usystematyzował techniki i kata karate a więc ujął Karate w formalne ramy. Pod jego okiem pobierali nauki tacy mistrzowie jak: Hironori Otsuka (Wado-ryu), Masutatsu Oyama (Kyokushin) czy Hidetaka Nishiyama (karate tradycyjne).

Nazwa „Shotokan” – oznacza „Szkoła Shoto” lub „Szkoła w której uczy Shoto”. Natomiast wyraz „Shoto” oznacza „Fale sosen” i był to pseudonim Gichina Funakoshi (w różnych źródłach podaje się, że podpisywał w ten sposób prace w zakresie kaligrafii, lub że był to jego pseudonim literacki). Jako ciekawostkę można podać, że Gichin Funakoshi określał swój styl do końca życia jedynie jako „karate”, natomiast nazwa Shotokan, została nadana stylowi dopiero przez jego syna i uczniów. Początkowo nazwą tą określane było jedynie dojo w Tokio, w którym nauczał Funakoshi.

Karate według Shotokan jest metodą walki, można opisać ją jako sztukę wojenną zawierającą różne techniki poprzez użycie bloków, ciosów, uników, manipulacji stawów. Karate-do to jest też szkoła zachowania i dyscypliny, która pozwala mężczyznom i kobietom w każdym wieku, w każdej kondycji, rozwijać maksymalnie swoje cechy fizyczne i mentalne. W karate-do tradycyjnym zawsze ma się na uwadze to, że prawdziwym przeciwnikiem dla siebie jesteśmy my sami.

Założyciel Shotokanu powiedział, „że umysł i technika staje się jednym w prawdziwym karate”. Adepci Shotokan dążą do stworzenia czystej fizycznej techniki wyrażającej intencje ich umysłu oraz polepszenia zdolności koncentracji i skupienia poprzez zrozumienie istoty tej techniki. Poprawiając i trenując praktykę karate, poprawiają własną mentalność oraz wewnętrznego ducha. Na przykład eliminując słabość i niezdecydowane momenty w karate, pomagają eliminować słabość i niezdecydowanie w swoim umyśle i vice versa. W tym sensie karate jest sposobem na życie, kiedy próbujemy stać się bardzo silni, ale spokojni i szczęśliwi.

Poprzez regularny trening, student Karate będzie rozwijać maksymalnie swoje możliwości i cechy techniczne, fizyczne i mentalne. Poprzez wielokrotne powtórzenia różnych technik i Kata, trenujący znajdzie w sobie drugą naturę. Jako samo-obrona, Karate-do jest najbardziej dynamiczną sztuką wojenną. Wytrenowany Karateka jest w stanie perfekcyjnie koordynować swoje ciało i umysł, a przez to wywołać przerażającą moc fizyczną. Nie jest to duża siła fizyczna, którą przykłada silny Karateka, ale jego zdolność do jedności swojego ciała i umysłu. Poprzez tą zdolność nawet drobna osoba odkryje, że ma w sobie siłę, aby ewentualnemu przeciwnikowi zadać pustoszący cios. Wartości jakie wnosi Karate-Do jest wiele dla dzisiejszego człowieka. W naszym nowoczesnym życiu, często zapominamy o wartości ćwiczenia dla naszego zdrowia fizycznego, a przede wszystkim mentalnego. Praktyka Karate wzmacnia ciało, rozwija koordynację i refleks, kształtuje szybkość odruchów i buduje naszą wytrzymałość. Trening Karate rozwija umiejętność panowania nad sobą, czystość umysłu, daje głębszą wiedzę o swoich własnych mentalnych możliwościach i buduje większe zaufanie i wiarę w siebie. W ten sposób Karate nie jest samym celem, ale sposobem do osiągnięcia celu. To jest aktywność, dla której wiek nie jest przeszkodą. Wręcz przeciwnie, zawsze rozwija zdolność i koordynację ciała i umysłu. Nasze Dojo prowadzi treningi specjalne dwa razy w roku – zimą i latem. Jest to najważniejsze wydarzenie dla studentów Karate. Zawiera esencję tego, nad czym się pracuje przez pół roku lub rok i jest ogromnym krokiem naprzód w rozwoju fizycznym i przede wszystkim mentalnym studenta Karate.

Główną zasadą w karatedo Shotokan (do oznacza drogę, ścieżkę postępowania) jest zaczynaj blokiem i kończ blokiem. Mistrz Funakoshi twierdził, że żadnego kroku kata nie wolno wykonywać bez zrozumienia ruchu. Nauczycieli zważających jedynie na czystość techniki nazywał technikami, karatekami zostawali tylko ci, którzy zrozumieli sens shotokan. Ta idea znajduje swoje odzwierciedlanie w półkontaktowej walce kumite – techniki w walce są wykonywane z pełną siłą bez głębszej penetracji celu (dopuszczalny jest lekki kontakt). Aby technika została zaliczona musi być wykonana z odpowiednio stabilnej pozycji i z należytą siłą.

Postawy shotokanu są niskie, szerokie, „twarde”. Przejścia pomiędzy nimi dynamiczne i silne. Ręce spoczywają zazwyczaj nisko na biodrach, ataki wyprowadza się po liniach bliskich środkowej linii ciała. Bloki są twarde, niezbyt obszerne, oszczędne w ruchach. Techniki nożne, nawet wykonywane wysoko, muszą opierać się na względnie niskich, stabilnych postawach. Kata wywodzą się ze szkół Shorei-ryu i Shorin-ryu – są lekkie i manewrowe w jednej grupie, ciężkie i „twarde” w innej. Każdy zawodnik, niezależnie od typu budowy, znajdzie tu coś dla siebie. Względnie lekkie i szybkie kata to: Heian, Bassai, Kanku, Empi, Gankaku. Cięższe to: Tekki, Jitte, Hangetsu, Jion – wywodzące się z shorei-ryu. W technikach shotokanu jest wiele elementów walki z wieloma przeciwnikami, i z przeciwnikami uzbrojonymi w miecz lub pałkę. W kumite sportowym zezwala się na kontakt na poziomie chudan, jak i gedan, lecz wymagana jest precyzyjna kontrola psychiczna nad własnym zachowaniem w walce.

Trening w Shotokan dzieli się na trzy wyraźne części:

* kihon (podstawowe bloki, ciosy, kopnięcia, podstawowe pozycje). Podstawowe ćwiczenie polegające na chodzeniu i wykonywaniu różnych technik z maksymalną mocą i szybkością, zachowując pełną kontrolę naszego ciała i umysłu)

* kata (układ ciosów, ćwiczenie formalne, walka z wyobrażonymi przeciwnikami)

* kumite (sparing, dosłownie spotkanie rąk)

W technikach karate Shotokan wyróżniamy:

* Dachi (pozycje)

* Tsuki (ciosy)

* Uchi (uderzenia)

* Geri (kopnięcia)

* Uke (bloki)

* Nage (rzuty)

Istnieje 9 stopni (pasów) uczniowskich (kyu). Każdemu stopniowi odpowiada kolor: biały – 9 kyu żółty – 8 kyu, pomarańczowy – 7 kyu, zielony – 6 kyu, niebieski – 5-4 kyu, brązowy – 3-1 kyu. Oprócz stopni uczniowskich, są także stopnie mistrzowskie (dan), jest ich 10. Dany 1-5 są możliwe do zdobycia na normalnym egzaminie technicznym, zaś stopnie od 6-9 dan są przyznawane za wybitne zasługi dla światowego karate. 10 dan oznacza osiągnięcie ideału na drodze karate i w praktyce jest przyznawany pośmiertnie (zobacz też podział stopni i pasów w karate w innych stylach).

W Polsce jak i na świecie Shotokan jest najbardziej popularnym, obok kyokushin kai, stylem karate.

W Polsce istnieją trzy główne organizacje karate shotokan: W.S.I. Poland (W.S.I.), Polski Związek Karate – komisja shotokan (W.K.F. i E.S.K.A.) i Polski Związek Karate Tradycyjnego (I.T.K.F.).

Prezesem Polskiego Związku Karate Tradycyjnego jest Włodzimierz Kwieciński, prezesem Polskiego Związku Karate jest Wacław Antoniak. Oprócz obu polskich związków działa w Polsce jeszcze kilka innych federacji w których uprawia się karate shotokan.