Sokon Matsumura

Sokon Matsumura (ur. 1797 lub 1809, zm. 1889) – historyczny twórca Karate, w tym jednego z pierwszych tradycyjnych stylów Shuri-Te – obecnie Okinawa Shorin-Ryu. Autor „Zasad Karate”, na których wzorowane są do dzisiaj tzw. „Przysięgi Dojo”. Jako jedyny w historii karate posiadacz honorowego tytułu „Bushi” nadanego mu przez króla królestwa Ryukyu. Autor-konstruktor wielu kata karate tradycyjnego jak: Naihanchi, Passai (Dai), Chinto, Kushanku (Dai), Gojushiho .

Złota myśl mistrza Matsumury: „Styl jest tak dobry jak dobry jest ten, który go praktykuje.

Sokon Matsumura urodził się w wiosce Yamagawa w okręgu Shuri na Okinawie na przełomie XVIII i XIX wieku. Jego ojciec – Sofuku Matsumura – na krótko przed śmiercią powierzył syna opiece swemu bliskiemu przyjacielowi Kanga „Tode” Sakugawie. Sakugawa traktował Matsumurę jak przybranego syna. To on nadał mu przydomek „Bushi”. Od niego też pobierał Matsumura swoje pierwsze lekcje sztuki walki. gdzie pod okiem Kanga Sakugawa trenował okinawską sztukę walki znaną jako „Te”. O samej sztuce niewiele wiadomo, jako iż nie pozostały żadne zapiski opisujące tę sztukę. Nauczycielem Matsumuty był także inny mistrz – chiński attaché wojskowy Ku San Khu. Przez kilka lat Matsumura przebywał w Chinach w słynnym Klasztorze Shaolin (ok. 1830), gdzie studiował chińskie kempo i posługiwanie się bronią. Stał się ekspertem w karate i kobudo.
Po powrocie na Okinawę jego sława jako mistrza sztuk walki szybko obiegła całą wyspę. Został instruktorem sztuk walki, a jego najbardziej znanym uczniem był Yasutsune „Anko” Itosu. Został szefem ochrony rodziny królewskiej i kontynuował to zajęcie ochraniając trzy generacje królów Sho. Król archipelagu Ryukyu za jego zasługi oraz umiejętności i osiągnięcia w sztukach walki przyznał Matsumurze oficjalnie tytuł „Bushi” (Wojownik).

Sokon „Bushi” Matsumura był pierwszym instruktorem, który połączył rdzennie okinawski system walki z chińskim chuan fa (Wu Shu), usystematyzował techniki tej sztuki i nazwał ją Shuri-Te (Suidi). Później styl ten został nazwany Shorin-ryu (prawdopodobnie przez Anko Itosu).
Po przejściu na emeryturę, Matsumura przeniósł się do wioski Sakiyama w okręgu Shuri, gdzie nauczał opracowanej prze siebie sztuki walki. Jego najbardziej znanymi uczniami byli Yasutsune Azato, Yasutsune „Anko” Itosu, Choshin Chibana i Chotoku Kyan.
Matsumura jest twórcą kilku znanych i ćwiczonych do dziś kata, mianowicie Naihanchi, Passai Dai, Seisan, Chinto, Gojushiho, Kusanku-dai oraz Hakutsuru (kata Białego Żurawia). Kata Naihanchi zostało później podzielone przez jego ucznia – Yasutsune Itosu – na trzy części: Shodan, Nidan, Sandan.

W Książce „Karate-do” Gichina Funakoshiego, Sokon Matsumura przedstawiony jako wojownik niezwyciężony i o „drapieżnym” spojrzeniu.
W 1882r., u schyłku swojego życia, Matsumura wyłożył swoją filozofię sztuk walki w dokumencie adresowanym, prawdopodobnie do jednego ze swoich uczniów, dokumencie, który często nazywany jest „Doktryną Matsumury” lub „Potrójną Drogą Matsumury”.

Zasady mistrza Matsumury
Fragmenty listu napisanego przez Sokona „Bushi” Matsumurę do swego ucznia Kuwae -13 maja 1882 roku:
„(„) Jeżeli chcesz poznać Bujutsu (sztukę wojownika) musisz być stanowczy. Stanowczość w studiowaniu sztuk walki jest najważniejsza. Sztuka walki, jak każda inna sztuka, posiada trzy prawdy fundamentalne. Są to: biegłość słowa, znajomość historii i moralność. Ćwicząc Bujutsu musisz zapoznać się również z techniką, posiąść siłę i waleczność, ale równocześnie musisz mieć „spokojne serce”, które jest warte więcej niż wszystkie skarby świata , musisz być dobry, lojalny, musisz zharmonizować się z naturą”
„Bujutsu ma następujące odmiany:
– inteligencja – to poznanie i zrozumienie innych stylów walki. Styl jest tak dobry jak dobry jest ten, który go praktykuje. Często dążąc do biegłości i doskonałości przybiera się i stosuje dziwaczne ruchy i postawy, a to już jest przesada – w walce jest to po prostu nieprzydatne.
– pojęcia – mnóstwo pojęć i słów, rozmów o pojedynkach i zwycięstwach. Skutkiem często jest przemoc, zło i kończy się to zwykle dyshonorem i wstydem.
– budo – to koncentracja, niezmącony umysł. Spokojne i i równoważne działanie”
„Musisz się skupić wyłącznie na swym umyśle, powodując jednocześnie by przeciwnik zatracił swój. Wygrasz walkę głównie spokojem umysłu, działając staraj się wprawić przeciwnika w irytację, sam zachowując spokój swego umysłu – zyskasz wtedy siłę tygrysa i szybkość ptaka – co przyjdzie samoczynnie. Mistrz Bujutsu musi powstrzymać się od gwałtowności, musi dążyć do pokoju między ludźmi czyniąc jednocześnie tak, by wzrastało ich bogactwo ducha. Mistrz musi mieć zaufanie do swoich umiejętności. Pokój serca i dobro – oto cechy mistrza Budo. Wybierz tę ostatnią zasadę i ćwicz Bujutsu mając ją ciągle w myślach”
„Bujutsu ma siedem zalet: Łagodzi gwałtowność, dyscyplinuje wojownika, panuje nad przyrodą, czyni dobro, daje spokój serca, czyni pokój wśród ludzi, daje pomyślność narodom. Te siedem zalet Bujutsu otrzymałem od swoich przodków – a teraz daję je Tobie. Tak jak moralność jest najważniejsza w sztuce – tak, pamiętaj, że w Budo najistotniejszy jest spokój w sercu i honor.
Słowa te kieruję do mojego ukochanego ucznia Kuwae.”
Opracował Radosław Schejbal na podst. różnych źródeł